چه اشتباهي كردم كه اسمتو آوردم
خوبيش اينه لااقل واست قسم نخوردم
راستي چه عالمي بود اگه بدها نبودن
ديشب تا صبح نشستم زير نگاه مهتاب
تو خيلي خوبي اما فقط تو عالم خواب
حرفاي عاشقونه همش مال قديمه
مثه همون حرفا كه ما به هم زديمه
هر وعده اي كه دادي به هر كسي عمل كن
غصه هاشو يه جوري با مهربوني حل كن
نذار كه عشقت واسش مشكل و دردسر شه
نذار كه از دست تو راهي سفر مرگ شه
چه وقتهايي تلف شد با تو سر قرارا
تكليفا روشن ميشه هميشه تو بهارا
گناه تو همين بود نداشتن صداقت
اما گناه من بود نكردن خيانت
سفيدي نگاهت نابه شبيه برفه
آب ميشه زود و فقط به قيمت يه حرفه
ديگه خدا نگهدار لحظه هاي قيمتي
منو ببخش عزيزم هر كي داره قسمتي
دنيا رو هم اگه بدي دلم ازت صاف نميشه
دلي كه بشكنه و كدر شه شفاف نمي شه
نه ديگه دوست دارم محاله باورم بشه
دوست دارم محال تو دلم جا بشه
حيف اون بتي كه از تو براي خودم ساخته بودم
من مقصر نبودم چون تو رو نشناخته بودم
اصل مطلب اينه برو پي كار خودت
ديگه نمي خوامت
خودم نميگم ولي دلم ميگه
لعنت به تو و روز تولدت
حيف لحظه هاي خوبي كه براي تو گذاشتم
حيف غصه اي كه خوردم چون ازت خبر نداشتم
حيف اون روزها كه كلي ناز چشاتو كشيدم
حيف شوقي كه تو گفتي داري اما من نديدم
حيف حرفاي قشنگي كه براي تو نوشتم
حيف رويام كه براي تو از قشنگياش گذشتم
حيف شبهايي كه نشستم با خيالت زير مهتاب
حيف وقتي كه تلف شد واسه ديدنت توي خواب
حيف با وفاي من
حيف عشق و اعتمادم
حيف اون هديه كه عاشقونه به تو دادم
حيف فرصت هاي نقره ام
حيف عمرم و دقيقه ام
حيف هر چي به تو گفتم
راس راسي حيف سليقه ام
حيف اشكهايي كه ريختم واسه تو دم سپيده
حيف احساس طلاييم
حيف اين عشق و عقيده
حيف شاديم تو روزي كه ميگن تولدت بود
حيف عاشقيم كه همش كار خودت بود
حيف اون همه كارها كه به خاطر تو نكردم
حيف نازي كه كشيدم چون كه طاقت نياوردم
حيف اون كسي كه يه عالم عاشقم بود توي رويا
حيف كه تو رسيدي و اونو دادمش به دريا
حيف چيزي كه ندارم
حيف ذوقي كه نكردي
حيف گرماي دستم كه سپردمش به سردي
حيف قلبم كه يه روزي دادمش به تو امانت
حيف اعتماد اون روز حيف واژه ي خيانت
حيف اون شبي كه گفتم پيش تو كمه ستاره
حيف اون حرفا كه گفتي گفتم اشكالي نداره
حيف چشمهايي كه گفتم به تو با لب خندون
حيف آرزوي ديدار با تو بودن زير بارون
حيف هر چي كه سپردم
حيف هرچي كه نبودي
حيف تكليفم كه روشن نشد تا تو بودي
ما كه رفتيم ولي يادت باشه دیونه بوديم
واسه تو يه عمر اسير تو كنج خوته بوديم
ما كه رفتيم تو بمون با هر كي كه دوسش داري
با اوني كه جاي من سر روي شونش مي ذاري
ما كه رفتيم ولي اين رسم وفا داري نبود
قصه ي چشماي تو واسم تكراري نبود
ما كه رفتيم تو ميموني و عشق جديد
خدا نكنه بشنوم جدا شديد
ما كه رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود
دل ما لايق اينكه بذاريش زمين نبود
ما كه رفتيم وليكن قدر تو دونسته بوديم
بيشترم خواسته بوديم ولي نتونسته بوديم
ما كه رفتيم تو برو دست بده با ديگري
به قول حافظ ما هم داريم يه يار سفري
ما كه رفتيم تو بشين زير نگاه عاشقش
آرزوم اينه فقط تلف نشه دقايقش
ما كه رفتيم تو برو دنبال طالعت
ببين سال ديگه كي مياد تولدت
ما كه رفتيم تو برو با اوني كه از راه اومده
اوني كه با اومدنش خنجر به قلب من زده
ما كه رفتيم دل نديم ديگه به عشق كاغذي
لااقل ميومدي پيشم واسه خدا حافظي
شايد اشتباه اما
.
.
.
.
.
.
.